Pokazywanie postów oznaczonych etykietą spółek z o.o.. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą spółek z o.o.. Pokaż wszystkie posty

piątek, 8 października 2010

Umowa z prezesem w jednoosobowej spółce z o.o.

W myśl art. 210 § 2 kodeksu spółek handlowych, jeżeli wspólnik, o którym mowa w art. 173 § 1 /w przypadku gdy wszystkie udziały spółki przysługują jedynemu wspólnikowi albo jedynemu wspólnikowi i spółce, oświadczenie woli takiego wspólnika składane spółce wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności, chyba że ustawa stanowi inaczej/, kupno spółki jest jednocześnie jedynym jej członkiem zarządu, wówczas przepisu art. 210 § 1 nie stosuje się /taki wspólnik nie może być reprezentowany przez pełnomocnika/. sprzedam spółkę

Czynność prawna /umowa/ pomiędzy tym wspólnikiem a reprezentowaną przez niego spółką z o.o. wymaga wtedy formy aktu notarialnego. O każdorazowym dokonaniu takiej czynności prawnej notariusz zawiadamia sąd rejestrowy, przesyłając wypis aktu notarialnego. zakładanie spółki Jak więc wynika z powyższego, jedyny członek zarządu i zarazem wspólnik jednoosobowej sp. z o.o. w jednej osobie nie jest uprawniony dokonać żadnej czynności prawnej ze spółką li tylko przez pełnomocnika gdyż do dokonania takiej czynności konieczne jest sporządzenia umowy /np. sprzedaży/ w formie aktu notarialnego.

wtorek, 5 października 2010

Partnerstwo publiczno-prywatne w formie spółki komandytowo-akcyjnej

Partnerstwo publiczno-prywatne nie jest szeroko praktykowane w Polsce. Poprzednia ustawa regulująca tę materię z 2005 r. była tak skonstruowana, że skutecznie uniemożliwiła realizację na jej podstawie jakiegokolwiek przedsięwzięcia publiczno-prywatnego. Obecna ustawa, obowiązująca od 27 lutego 2009 r. miała to zmienić i doprowadzić do intensywnego rozwoju partnerstwa publiczno-prywatnego. PPP ciągle budzi wątpliwości zarówno partnerów prywatnych, jak i samorządów.

Ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym umożliwia realizację umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym w formie spółki kapitałowej, spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej. Rozważając obawy i motywacje dotyczące projektów PPP, które są różne po stronie podmiotów publicznych i partnerów prywatnych, warto rozważyć realizację przedsięwzięcia PPP za pomocą spółki komandytowo-akcyjnej. Ta forma spółki nie jest w Polsce zbyt rozpowszechniona. Jej małe zaznajomienie i brak popularności bierze się być może stąd, że do naszego prawa została ona wprowadzona dopiero w styczniu 2001 r. wraz z wejściem w życie ustawy kodeks spółek handlowych.

Spółka komandytowo-akcyjna to taka spółka osobowa, w której za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) odpowiada bez ograniczeń oraz co najmniej jeden wspólnik (akcjonariusz) nie odpowiada za zobowiązania. Ustawa o PPP przesądziła, że podmiot publiczny może być tylko akcjonariuszem.

Odpowiedzialność partnerów za projekt


Z pewnością forma spółki komandytowo-akcyjnej jest dobrym rozwiązaniem dla realizacji przedsięwzięć, w których podmiot publiczny dysponuje odpowiednim majątkiem, a partner prywatny ma pomysł, technologię, know-how, ale nie dysponuje odpowiednimi środkami na jego realizację.

Komplementariusz – w przypadku projektów PPP będzie to partner prywatny – reprezentuje spółkę, prowadzi jej sprawy i zarządza spółką. Akcjonariusz z kolei co do zasady nie prowadzi spraw spółki i jej nie reprezentuje. W sytuacjach szczególnych doradztwo gospodarcze może być przedstawicielem spółki na mocy udzielonego pełnomocnictwa. Rola akcjonariusza sprowadza się do nadzorowania projektu. Z jednej strony jest zatem publiczny inwestor pasywny, z drugiej prywatny inwestor aktywny.

Komplementariusz odpowiada bez ograniczeń za zobowiązania spółki, jeżeli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Akcjonariusz nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki, a jego ryzyko finansowe wiąże się z wniesieniem wkładu. Komplementariusz także może zostać akcjonariuszem. Przewidują to przepisy kodeksu spółek handlowych.

Podział praw i obowiązków w spółce


Kodeks spółek handlowych pozostawia wspólnikom SKA dużą swobodę w ukształtowaniu statutu. Strony umowy takiej spółki mają dużą swobodę przy określania sposobu działania rady nadzorczej i walnego zgromadzenia oraz określenia podziału zysku i majątku w trakcie likwidacji pomiędzy wspólników. Przygotowując statut spółki realizującej przedsięwzięcie PPP, należy jednak uwzględnić przepisy ustawy o PPP.

Komplementariusz praktycznie nie może być członkiem rady nadzorczej ani nie może głosować nad wyborem rady nadzorczej, nawet jeśli posiada akcje spółki. Akcjonariusz powołuje radę nadzorczą, sam może być jej członkiem. Działalność komplementariusza jest nadzorowana przez akcjonariusza, poprzez absolutorium udzielane przez zwyczajne walne zgromadzenie lub poprzez radę nadzorczą albo pełnomocnika powołanego uchwałą walnego zgromadzenia. W przypadku gdy akcjonariuszem będzie tylko podmiot publiczny, spowoduje to możliwość pełnego ukształtowania przez niego składu rady nadzorczej.

Komplementariusz jest wspólnikiem nieodwoływalnym. Zmiana po jego stronie może nastąpić albo wskutek zbycia przez niego ogółu praw i obowiązków albo też w drodze orzeczenia sądowego.

Warto zwrócić uwagę na fakt, iż niektóre uchwały walnego zgromadzenia dla swej ważności wymagają zgody wszystkich lub większości komplementariuszy. Dotyczy to przede wszystkim sposobu prowadzenia lub reprezentowania spółki oraz podziału zysku.

Korzyści dla partnerów

Korzyścią dla partnera prywatnego będzie możliwość występowania pod własną firmą (osoba prawna) lub własnym nazwiskiem. Firma spółki komandytowo-akcyjnej musi zawierać nazwisko lub firmę jednego lub kilku komplementariuszy. To może być zaletą dla inwestora aktywnego, który w ten sposób ma większe szanse  na wypromowanie się na rynku. Może to być też zachętą dla osoby już znanej na rynku do zaangażowania się w partnerstwo publiczno-prywatne. Realizacja projektu w ramach PPP może wpływać pozytywnie na wizerunek takiej osoby lub firmy.

Poprzez radę nadzorczą podmiot publiczny ma zapewniony instytucjonalnie nadzór nad funkcjonowaniem spółki. Oczywiście pod warunkiem, że zostaną tam skierowane osoby posiadające odpowiednia wiedzę i doświadczenie. Odpowiednie budowa kompetencji rady nadzorczej, a w przypadku tej spółki jest duża swoboda w tym zakresie, pozwoli podmiotowi publicznemu na bieżący nadzór nad realizowanym projektem.

Istnieje możliwość pozyskania wysokiej klasy menadżerów jako komplementariuszy, którzy co prawda ponosiliby odpowiedzialność subsydiarną ze spółką całym swoim majątkiem, ale byliby nieusuwalni, jeżeli nie działaliby na szkodę spółki. Bez swojej zgody komplementariusz może być pozbawiony prowadzenia spraw spółki tylko na mocy prawomocnego orzeczenia sądu lub za zgodą pozostałych komplementariuszy. To może być dodatkowym atutem dla wysokiej klasy specjalistów. Obecnie w spółkach, gdzie decydujący głos ma Skarb Państwa, z każdą zmianą po wyborach powstaje zagrożenie, że niezależnie od osiąganych rezultatów dotychczasowi członkowie zarządu zostaną zastąpieni innymi związanymi z nową władzą. Nieograniczona odpowiedzialność majątkowa komplementariuszy za zobowiązania może natomiast przekładać się na wyższą staranność w zakresie zarządzania spółką.

Duża swoboda wspólników  w ukształtowaniu stosunków wewnątrz spółki pozwala na takie ich określenie, jak założyć spółkę aby projekt realizowany był jak najefektywniej. Ustawa o PPP przewiduje określenie w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym zakresu celu i przedmiotu działalności spółki. Sposób ich realizacji może być w miarę elastycznie zaprojektowany w statucie spółki.

Forma spółki komandytowo-akcyjnej umożliwia dokapitalizowanie poprzez emisję akcji. Może to być bardzo pomocne w przypadku pojawiających się problemów finansowych. Takie dokapitalizowanie może sprzedam spółkę uratować spółkę, a jednocześnie minimalizuje ryzyko jej przejęcia przez nowego akcjonariusza i utraty przez komplementariusza prowadzonego przedsiębiorstwa. 

Warto też wspomnieć, że z inicjatywą realizacji powołania spółki komandytowo-akcyjnej może wystąpić partner prywatny. Gdy podmiot publiczny uzna, że przedsięwzięcie mieści się w ramach ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, powinien rozpocząć procedurę przewidzianą w tej ustawie i zakończyć ją powołaniem spółki do realizacji przedsięwzięcia.

Zawiązanie spółki komandytowo-akcyjnej przez podmiot publiczny i partnera prywatnego może na długi czas związać wspólników. Dlatego wspólnicy powinni darzyć się dużym zaufaniem i prowadzić przedsięwzięcie tak, aby przynosiło ono korzyści obu stronom.

Kto może reprezentować spółkę w sporze z członkiem zarządu?

Choć rolą zarządu jest reprezentowanie spółki, niekiedy należy zrezygnować z występowania w jej imieniu. Jest tak m.in. wtedy, gdy spółka jest w konflikcie lub w sprawach, gdy interesy są sprzeczne. sprzedam spółkę

Zgodnie z ksh w sporze między spółką a członkiem zarządu /za wyjątkiem sytuacji, w której jedyny wspólnik jest jednocześnie jedynym członkiem zarządu/ – podobnie jak przy zawieraniu umowy między tymi stronami – spółkę reprezentuje:
- rada nadzorcza lub pełnomocnik powołany uchwałą zgromadzenia wspólników /art. 210 § 1 ksh/.

Zasada ta dotyczy zarówno sytuacji, gdy spór występuje między spółką, a całym zarządem, jak też gdy dotyczy on jednej lub kilku osób z jego grona. Takie rozwiązanie ma zabezpieczyć interesy spółki, tak aby jako przeciwne strony konfliktu nie występowały osoby, które łączą koleżeńskie więzi. kupię spółkę

Od tej reguły istnieje jednak pewien wyjątek. Mianowicie niekiedy zarząd może reprezentować spółkę w sporze o uchylenie lub stwierdzenie nieważności uchwały zgromadzenia wspólników.

Inna sytuacja jest, gdy członek zarządu wyrządzi spółce szkodę, np. zawierając niekorzystny kontrakt, spółka ma prawo wytoczyć mu powództwo o naprawienie szkody. Jeśli nie zrobi tego w ciągu roku od dnia ujawnienia czynu wyrządzającego szkodę, wówczas każdy wspólnik może wnieść pozew o jej naprawienie (art. 295 ksh). rejestracja spółki

W tej sytuacji nie mają zastosowania przedstawione powyżej zasady reprezentacji. Wówczas oczywiście to wspólnik występuje przeciwko członkowi zarządu jako druga strona procesu, jeśli zaś spółka chciałaby przystąpić do niego po którejś ze stron, to oczywiście musi być reprezentowana przez pełnomocnika lub radę nadzorczą.

wtorek, 26 maja 2009

Kiedy spółka może kupić własne udziały?

Spółka może nabywać własne udziały, ich części lub ułamkowe części wyłącznie, gdy nabywa je:
a/ od wspólnika będącego dłużnikiem spółki po to, aby zaspokoić swoje roszczenia,
b/ od wszystkich wspólników spółki:
- w celu ich umorzenia,
- w sytuacji przejęcia innej spółki po to, aby umożliwić objęcie udziałów w spółce wspólnikom przejmowanej spółki.
Zakaz obejmuje także obejmowanie lub nabywanie Zakładanie spólki udziałów bądź przyjmowania ich w zastaw przez spółkę albo spółdzielnię zależną.
Zakaz ten ma na celu uniknięcie sytuacji, w której spółka miałaby zostać swoim wspólnikiem. Sytuacja taka jest niedopuszczalna przede wszystkim dlatego, że groziłoby to pokrzywdzeniem wierzycieli spółki /spółka swoim majątkiem obejmowałaby kapitał zakładowy/. Nadto spółka tak naprawdę nie miałaby właściciela.
Poza tym do szczególnego rodzaju nabycia udziałów może dojść w przypadku transgranicznego łączenia się spółek. W tym przypadku spółka może nabyć na rachunek własny udziały lub akcje, których łączna wartość nominalna, wraz z udziałami lub akcjami nabytymi dotychczas przez nią przez spółki lub spółdzielnie od niej zależne lub przez osoby działające na jej rachunek, nie przekracza 25% kapitału zakładowego.
Aby spółka mogła przejąć własne udziały w drodze egzekucji, muszą być spełnione następujące warunki:
- spółka jest wierzycielem wspólnika
- nie istnieje żaden inny majątek, z którego można by było przeprowadzić egzekucję albo majątek ten nie wystarcza na zaspokojenie całego długu /wówczas na pokrycie reszty długu udziały będą mogły zostać nabyte przez spółkę/ lub z jakiegokolwiek powodu nie nadaje się on do egzekucji, np. są to przedmioty niepodlegające egzekucji wymienione w artykule 829 kpc.
Jeśli spółka wbrew prawu obejmie lub nabędzie własne rejestracja spółki udziały /części udziału lub ułamkowe części udziału/ lub przyjmie je w zastaw, jako członek zarządu możesz zostać pociągnięty do odpowiedzialności.

niedziela, 1 marca 2009

Jakie składniki powinna zawierać "firma"?

Każdy przedsiębiorca działa pod określoną "firmą". Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą lub przedsiębiorstwo, niezależnie od ich formy prawnej, prowadzi je pod określoną nazwą. W odniesieniu do przedsiębiorców nazwa ta jest określana właśnie mianem "firmy". W kwestiach wyboru "firmy" nie można sobie pozwolić na całkowitą dowolność. Ustawodawca licznymi uregulowaniami ograniczył swobodę przy określaniu naszej "firmy". W niniejszym artykule opisuje jakie składniki powinna zawierać "firma" firmy z uwzględnieniem poszczególnych form prowadzenia działalności gospodarczej.

Opisuję jakie składniki powinna zawierać firma osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, nazwa spółki cywilnej, firma spółki jawnej, firma spółki parnerskiej, firma spółki komandytowej, firma spółki komandytowo-akcyjnej, firma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i firma spółki akcyjnej.

1. Zasady ogólne dotyczące "firmy".

Każdy przedsiębiorca jest określany za pomocą firmy. Można powiedzieć, że firma to jest nazwa danego przedsiębiorcy. "Firma" związana jest ściśle z przedsiębiorcą. Tylko przedsiębiorca może posiadać firmę.
Przedsiębiorcami mogą być osoby fizyczne, osoba prawne i jednostki organizacyjne nie będące osobami prawnymi, którym jednak ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadzące we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.
Przedsiębiorca działa pod firmą, czyli pod określoną nazwą. Firma ta musi być ujawniona we właściwym rejestrze.
Firma przedsiębiorcy musi się odróżniać dostatecznie od firm innych przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku.
Firma nie może wprowadzać w błąd, w szczególności co do osoby przedsiębiorcy, przedmiotu działalności przedsiębiorcy, miejsca działalności, źródeł zaopatrzenia.
Firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. sprzedam spółkę
Firmą osoby prawnej jest jej nazwa.
Firma zawiera określenie formy prawnej osoby prawnej, które może być podane w skrócie, a ponadto może wskazywać na przedmiot działalności, siedzibę tej osoby oraz inne określenia dowolnie obrane.
Firma osoby prawnej może zawierać nazwisko lub pseudonim osoby fizycznej, jeżeli służy to okazaniu związków tej osoby z powstaniem lub działalnością przedsiębiorcy. Umieszczenie w firmie nazwiska albo pseudonimu osoby fizycznej wymaga pisemnej zgody tej osoby, a w razie jej śmierci - zgody jej małżonka i dzieci.
Przedsiębiorca może posługiwać się skrótem firmy.
Firma oddziału osoby prawnej zawiera pełną nazwę tej osoby oraz określenie "oddział" ze wskazaniem miejscowości, w której oddział ma siedzibę.
Zmiana firmy wymaga ujawnienia w odpowiednim rejestrze. W razie przekształcenia osoby prawnej można zachować jej dotychczasową firmę z wyjątkiem określenia wskazującego formę prawną osoby prawnej, jeżeli uległa ona zmianie. To samo dotyczy przekształcenia spółki osobowej.
W przypadku utraty członkostwa przez wspólnika, którego nazwisko było umieszczone w firmie, spółka może zachować w swojej firmie nazwisko byłego wspólnika tylko za wyrażoną na piśmie jego zgodą, a w razie jego śmierci - za zgodą jego małżonka i dzieci. Podobne zasady obowiązują odpowiednio w wypadku kontynuowania działalności gospodarczej osoby fizycznej przez inną osobę fizyczną będącą jej następcą prawnym.
Kto nabywa przedsiębiorstwo, może je nadal prowadzić pod dotychczasową nazwą. Powinien jednak umieścić dodatek wskazujący firmę lub nazwisko nabywcy, chyba że strony postanowiły inaczej.
Warto wiedzieć, że firma nie może być zbyta. Ale przedsiębiorca może upoważnić innego przedsiębiorcę do korzystania ze swojej firmy, jeżeli nie wprowadza to w błąd.
Przedsiębiorca, którego prawo do firmy zostało zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać usunięcia jego skutków, złożenia oświadczenia lub oświadczeń w odpowiedniej treści i formie, naprawienia na zasadach ogólnych szkody majątkowej lub wydania korzyści uzyskanej przez osobę, która dopuściła się naruszenia.

2. Firma osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.

Jak już wyżej zostało powiedziane, osoba fizyczna prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową jest przedsiębiorcą. W tym przypadku na firmę takiego przedsiębiorcy składa się przede wszystkim imię i nazwisko danej osoby fizycznej. Oczywiście można włączyć do firmy pseudonim lub określenie wskazujące na przedmiot działalności danego przedsiębiorcy, miejsce prowadzenia tej działalności oraz innych określeń dowolnie obranych.

3. Nazwa spółki cywilnej.

Spółka cywilna nie jest przedsiębiorcą. Przedsiębiorcami są wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Jak pamiętamy pod firmą może działać tylko przedsiębiorca, w związku z tym spółka cywilna nie może działać pod firmą. Pod własną firmą działają tu tylko wspólnicy tej spółki cywilnej. W przypadku spółki cywilnej mamy do czynienia z wspólnym przedsiębiorstwem wspólników spółki cywilnej. Natomiast przedsiębiorstwo może być wyróżniane "nazwą". Nazwa przedsiębiorstwa jest oznaczeniem indywidualizującym przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnioną część. Z teoretycznego punktu widzenia spółkę cywilna określa się więc za pomocą jej nazw a nie firmy. Wydawać się by się mogło, że podział na "firmę" i na "nazwę" jest w tej sytuacji sztuczny. Niemniej jednak taki podział istnieje i dlatego o nim wspominam. Tyle teorii. A jak to wygląda w praktyce? Nie ma ustalonych reguł dotyczących nazw spółek cywilnych. W związku z tym istnieje w tej kwestii pewna dowolność. Nazwą spółki cywilnej mogą być np. imiona i nazwiska wszystkich jej wspólników z dodatkiem "spółka cywilna". Moim zdaniem, dobrze by było gdyby nazwa spółki cywilnej była związana z rodzajem działalności prowadzonej przez spółkę. Warto nadać spółce taką nazwę, żeby nadawała się do wykorzystywania jej później w celach marketingowych, w reklamach, itp.. Uwaga ta dotyczy także firmy każdego innego przedsiębiorcy.

4. Firma spółki jawnej.

Firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub firmy (nazwy) wszystkich wspólników albo nazwisko albo firmę (nazwę) jednego albo kilku wspólników oraz dodatkowe oznaczenie "spółka jawna".
Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "sp.j.".

5. Firma spółki partnerskiej.

Firma spółki partnerskiej powinna zawierać nazwisko co najmniej jednego partnera, dodatkowe oznaczenie "i partner" bądź "i partnerzy" albo "spółka partnerska" oraz określenie wolnego zawodu wykonywanego w spółce.
Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "sp.p.".
Firmy z oznaczeniem "i partner" bądź "i partnerzy" albo "spółka partnerska" oraz skrótu "sp.p." może używać tylko spółka partnerska.

6. Firma spółki komandytowej.

Firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie "spółka komandytowa".
Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "sp.k.".
Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem "spółka komandytowa". Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną.
Nazwisko komandytariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska lub firmy (nazwy) komandytariusza w firmie spółki, komandytariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz. A pamiętajmy, że komplementariusz za zobowiązania względem wierzycieli odpowiada bez ograniczenia. kupię spółkę

7. Firma spółki komandytowo-akcyjnej.

Firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie "spółka komandytowo-akcyjna".
Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "S.K.A.".
Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem "spółka komandytowo-akcyjna". Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną.
Nazwisko albo firma (nazwa) akcjonariusza nie może być zamieszczone w firmie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska albo firmy (nazwy) akcjonariusza w firmie spółki akcjonariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz. Gotowe Spółki 

8. Firma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Firma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może być dobrana dowolnie; powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością".
Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "spółka z o.o." lub "sp. z o.o.".

9. Firma spółki akcyjnej.

Firma spółki akcyjnej może być obrana dowolnie; powinna zawierać dodatkowe oznaczenie "spółka akcyjna".
Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "S.A.".

Przedstawione informacje są podstawowymi regulacjami dotyczącymi firmy poszczególnych przedsiębiorców. Należy brać je pod uwagę przy ustalaniu i wyborze firmy, czyli nazwy danego przedsiębiorcy.

Kiedy umowa zawarta przez osobę niebędącą członkiem zarządu obliguje spółkę?

Czasem w spółce pojawiają się nieprawidłowości związane z powoływaniem kupię spółkę członków zarządu, np. uchwała podjęta w tym zakresie ma jakieś wady. Co więc jeśli okaże się, że taki nieprawidłowo powołany członek zarządu podpisze umowę w imieniu spółki? Jeśli osoba taka nie ma innej podstawy do reprezentowania spółki (np. pełnomocnictwa), to umowa taka łatwo może zostać uznana za nieważną. Sytuacja może się jednak skomplikować, jeśli taka osoba zawrze umowę jako członek zarządu (którym w istocie nie jest), ale jednocześnie ma upoważnienie do zawarcia tej samej umowy tylko na innej podstawie.

Z takim problemem zmierzył się Sąd Najwyższy, który uznał, że jeśli osoba działająca jako zarząd spółki z o.o., lecz w skład tego organu nie powołana, podpisała w imieniu spółki umowę, do której zawarcia była umocowana jako jej prokurent, sprzedam spółkę umowa ta wiąże spółkę i jej kontrahenta /wyrok SN z 29 listopada 2007 r., sygn. akt III CSK 169/07/.

Rozwiązanie i likwidacja spółki z o.o.

Spółka zoo – Może być utworzona przez jedną lub więcej osób w każdym prawnie dopuszczalnym celu. Wspólnicy nie odpowiadają za zobowiązania. spółki. Umowa spółki powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Wspólnicy jako współwłaściciele spółki wnoszą wkłady w formie pieniężnej lub nie pieniężnej (aportu) które tworzą kapitał zakładowy spółki Kapitał ten powinien wynosić co najmniej 5000zł i jest dzielony na udziały o równej albo nie równej wartości nominalnej. Wartość nominalna udziału nie może być niższa niż 50zł.
Władzami spółki są:
-zgromadzenie wspólników
-rada nadzorcza lub komisja rewizyjna
-zarząd
Spółka podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców i z chwilą dokonania wpisu nabywa osobowość prawną.

***

Rozwiązanie i likwidacja spółki

Rozwiązanie spółki powodują:
1) przyczyny przewidziane w umowie spółki,
2) uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki albo o przeniesieniu siedziby spółki za granicę, stwierdzona protokołem sporządzonym przez notariusza,
3) ogłoszenie upadłości spółki,
4) inne przyczyny przewidziane prawem.


Ponad to sąd może wyrokiem orzec rozwiązanie spółki:
1) na żądanie wspólnika lub członka organu spółki, jeżeli osiągnięcie celu spółki stało się niemożliwe albo jeżeli zaszły inne ważne przyczyny wywołane stosunkami spółki,
2) na żądanie oznaczonego w odrębnej ustawie organu państwowego, jeżeli działalność spółki naruszająca prawo zagraża interesowi publicznemu.
Rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru.
Do dnia złożenia wniosku o wykreślenie spółki z rejestru jednomyślna uchwała wszystkich wspólników o dalszym istnieniu spółki może zapobiec jej rozwiązaniu, chyba że z żądaniem rozwiązania wystąpił niebędący wspólnikiem członek organu spółki lub organ. Otwarcie likwidacji następuje z dniem uprawomocnienia się orzeczenia o rozwiązaniu spółki przez sąd, powzięcia przez wspólników uchwały o rozwiązaniu spółki lub zaistnienia innej przyczyny jej rozwiązania.
Likwidację prowadzi się pod firmą spółki z dodaniem oznaczenia "w likwidacji".
W czasie prowadzenia likwidacji spółka zachowuje osobowość prawną.
Do spółki w okresie likwidacji stosuje się przepisy dotyczące organów spółki, praw i obowiązków wspólników, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej lub z celu likwidacji nie wynika co innego.
W okresie likwidacji nie można, nawet częściowo, wypłacać wspólnikom zysków ani dokonywać podziału majątku spółki przed spłaceniem wszystkich zobowiązań.
W okresie likwidacji dopłaty mogą być uchwalane tylko za zgodą wszystkich wspólników.
Likwidatorami są członkowie zarządu, chyba że umowa spółki lub uchwała wspólników stanowi inaczej.
Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, likwidatorzy mogą być odwołani na mocy uchwały wspólników. Likwidatorów ustanowionych przez sąd tylko sąd może odwołać.
W przypadku gdy o rozwiązaniu spółki orzeka sąd, może on jednocześnie ustanowić likwidatorów.
Na wniosek osób mających interes prawny sąd może, z ważnych powodów, odwołać likwidatorów i ustanowić innych. Sąd, który ustanowił likwidatorów, określa wysokość ich wynagrodzenia.
Do sądu rejestrowego należy zgłosić: otwarcie likwidacji, nazwiska i imiona likwidatorów oraz ich adresy, sposób reprezentowania spółki przez likwidatorów i wszelkie w tym zakresie zmiany, nawet gdyby nie nastąpiła żadna zmiana w dotychczasowej reprezentacji spółki. Każdy likwidator ma prawo i obowiązek dokonania zgłoszenia.
Do zgłoszenia, o którym mowa w § 1, należy dołączyć złożone wobec sądu albo poświadczone notarialnie wzory podpisów likwidatorów.
Wpis likwidatorów ustanowionych przez sąd i wykreślenie likwidatorów przez sąd odwołanych następuje z urzędu.
W przypadku uchylenia likwidacji firmy, likwidatorzy powinni tę okoliczność zgłosić do sądu rejestrowego.
Likwidatorzy powinni ogłosić o rozwiązaniu spółki i otwarciu likwidacji, wzywając wierzycieli do zgłoszenia ich wierzytelności w terminie trzech miesięcy od dnia tego ogłoszenia.
Do likwidatorów stosuje się przepisy dotyczące członków zarządu, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej. jak założyć spółkę
Likwidatorzy sporządzają bilans otwarcia likwidacji. Bilans ten likwidatorzy składają zgromadzeniu wspólników do zatwierdzenia.
Likwidatorzy powinni po upływie każdego roku obrotowego składać zgromadzeniu wspólników sprawozdanie ze swej działalności oraz sprawozdanie finansowe.
Do bilansu likwidacyjnego należy przyjąć wszystkie składniki aktywów według ich wartości zbywczej.
Likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. Nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej ręki - jedynie na mocy uchwały wspólników i po cenie nie niższej od uchwalonej przez wspólników.
W stosunku wewnętrznym likwidatorzy są obowiązani stosować się do uchwał wspólników. Likwidatorzy, ustanowieni przez sąd, są obowiązani stosować się do jednomyślnych uchwał, powziętych przez wspólników oraz przez osoby, które spowodowały ich ustanowienie zgodnie z art. 276 § 4.
W granicach swoich kompetencji, określonych w art. 282 § 1, likwidatorzy mają prawo prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki.
Ograniczenia kompetencji likwidatorów nie mają skutku prawnego wobec osób trzecich.
Wobec osób trzecich działających w dobrej wierze czynności podjęte przez likwidatorów uważa się za czynności likwidacyjne.
Otwarcie likwidacji powoduje wygaśnięcie prokury.
§ 2. W okresie likwidacji nie może być ustanowiona prokura.
Sumy potrzebne do zaspokojenia lub zabezpieczenia znanych spółce wierzycieli, którzy się nie zgłosili lub których wierzytelności nie są wymagalne albo są sporne, należy złożyć do depozytu sądowego.
Podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.
Majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów.
Umowa spółki może określać inne zasady podziału majątku.
Wierzyciele spółki, którzy nie zgłosili swoich roszczeń we właściwym terminie ani nie byli spółce znani, mogą żądać zaspokojenia swoich należności z majątku spółki jeszcze niepodzielonego.
§ 2. Wspólnicy, którzy po upływie terminu określonego w art. 286 § 1 otrzymali w dobrej wierze przypadającą na nich część majątku spółki, nie są obowiązani do jej zwrotu w celu pokrycia należności wierzycieli.
Po zatwierdzeniu przez zgromadzenie wspólników sprawozdania finansowego na dzień poprzedzający podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli (sprawozdanie likwidacyjne) i po zakończeniu likwidacji, likwidatorzy powinni ogłosić w siedzibie spółki to sprawozdanie i złożyć je sądowi rejestrowemu, z jednoczesnym zgłoszeniem wniosku o wykreślenie spółki z rejestru.
Jeżeli zgromadzenie wspólników zwołane w celu zatwierdzenia sprawozdania likwidacyjnego nie odbyło się z powodu braku kworum, likwidatorzy powinni wykonać czynności, o których mowa w § 1, bez zatwierdzenia sprawozdania przez zgromadzenie wspólników.
Księgi i dokumenty rozwiązanej spółki powinny być oddane na przechowanie osobie wskazanej w umowie spółki lub w uchwale wspólników. W braku takiego wskazania, przechowawcę wyznacza sąd rejestrowy.
Z upoważnienia sądu rejestrowego wspólnicy i osoby mające w tym interes prawny mogą przeglądać księgi i dokumenty.
W przypadku upadłości spółki jej rozwiązanie następuje po zakończeniu postępowania upadłościowego, z chwilą wykreślenia z rejestru. Wniosek o wykreślenie z rejestru składa syndyk.
§ 2. Spółka nie ulega rozwiązaniu w przypadku, gdy postępowanie kończy się układem lub zostaje z innych przyczyn uchylone lub umorzone.
O rozwiązaniu spółki likwidator albo syndyk zawiadamia właściwy urząd skarbowy, przekazując odpis sprawozdania likwidacyjnego.
Zasady tworzenia i używania przez spółki handlowe
Nazwą spółki handlowej jest tzw. firma. Jest ona oznaczeniem przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką spółkę. Spółka może pozywać i być pozywaną pod firmą. Poza tym firma nie może zostać zbyta bez przedsiębiorstwa. W praktyce można wyróżnić kilka zasad tworzenia i używania przez spółki firmy:
  • zasada wyłączności - każda nowa firma powinna odróżniać się dostatecznie od firm już wpisanych lub zgłoszonych do rejestru handlowego oraz Krajowego Rejestru Sądowego w tej samej miejscowości (przepis ten daje podstawę do odmowy rejestracji firmy takiej samej bądź podobnej do firmy zarejestrowanej),
  • zasadą jedności - spółka może używać tylko jednej firmy,
  • zasadą prawdziwości- firma powinna być zgodna z rzeczywistym stanem prawnym i faktycznym (nie może wprowadzać osób trzecich w błąd np. co do typu spółki),
  • zasadą ciągłości - dopuszcza dalsze zachowanie dotychczasowej firmy w określonej sytuacji (np. nabywca istniejącego przedsiębiorstwa może je za zezwoleniem poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców prowadzić pod dotychczasową firmą, powinien tylko zamieścić odpowiedni dodatek, oznaczający nabywcę).
Co powinna zawierać firma spółki handlowej?
W obowiązującym Kodeksie spółek handlowych nie ma ogólnych przepisów, które dotyczyłyby wszystkich spółek, ponieważ dla każdego rodzaju spółek Kodeks przewiduje inne wymagania dla ich nazwy. I tak:
* firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub firmy (nazwy) wszystkich wspólników albo nazwisko albo firmę (nazwę) jednego albo kilku wspólników oraz dodatkowe oznaczenie "spółka jawna"; dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "sp. j."),
* firma spółki partnerskiej powinna zawierać nazwisko co najmniej jednego partnera, dodatkowe oznaczenie "i partner" bądź "i partnerzy" albo "spółka partnerska" oraz określenie wolnego zawodu wykonywanego w spółce; dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "sp.p.",
* firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie "spółka komandytowa", dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "sp.k."). Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem "spółka komandytowa". Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną. Niestety nazwisko komandytariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska lub firmy (nazwy) komandytariusza w firmie spółki, komandytariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz.
* firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie "spółka komandytowo-akcyjna", można używać w obrocie skrótu "S.K.A.". Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać pełne brzmienie firmy (nazwy) tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem "spółka komandytowo-akcyjna". Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną. Nazwisko albo firma (nazwa) akcjonariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska albo firmy (nazwy) akcjonariusza w firmie spółki akcjonariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz.
* firma spółki z o.o. może być obrana dowolnie; powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością"; można używać używanie w obrocie skrótu "spółka z o.o." lub "sp. z o.o.",
* firma spółki akcyjnej może być obrana dowolnie; powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie "spółka akcyjna"; można używać w obrocie skrótu "S.A."